در حاشیه طرح امانت ویژه کتابستان

رقیه فاضل | ۲۰ مرداد ۱۳۹۵ | چاپ | |

«شب بخیر خواهرجان. کتابایی که خریدی رو کی میاری کتابخونه؟ قفسه امانت ویژه معمولا خالیه»

«سلام. قفسه امانت ویژه معمولا خالی میشه. دیگه پول هم نداریم کتاب بخریم.از کتابهای خودم ببرم بذارم تو قفسه؟»

«امروز کتابخونه بودم. کتابهای امانت ویژه را وقتی امانت می برند، قفسه خالی می شود. مثلا دو ردیف کتابها کامل خالی می شود که ظاهر خوبی ندارد. باید زودتر تکمیل کنیم و کتابی اگر مانده، بخریم»

«بعضی کتابهای امانت ویژه تا برمیگردد کتابخانه، نفر بعدی امانت می برد و با اینکه کتاب را توی کتابخانه داریم، توی قفسه رویت نمی شوند. همیشه جایشان توی قفسه خالی هست. چکار کنیم؟ اعضا هم شاکی اند که چرا کتابی که می گویید توی طرح است، هر دفعه آمده ایم امانت ببریم، توی قفسه نیست»

***

اینها بخشی از درد دلها و دغدغه های دوستان کتابدار و مسئولان کتابخانه است در مورد طرح امانت ویژه کتابستان. دغدغه هایی که پیامکی و تلفنی و تلگرامی دارد رد و بدل می شوند.

«قفسه ویژه خالی است و ظاهر خوبی ندارد». جان پیامی که مخابره می شود همین است. خیر سرمان یک طرح امانت ویژه گذاشته ایم و برای اعضا هم تبلیغ کرده ایم.  کتابهای طرح هم اگر چه ۴۰ عنوان هستند، اما از هر عنوان یک یا نهایتا دو جلد داریم و این می شود که قفسه ای که برای طرح در نظر گرفته ایم، عملا بیکار است. کتاب نمی ماند روی قفسه. برای بیش از هزار و دویست نفر عضوی که به کتابخانه اعتماد کرده اند و قبلا هم طعم امانت ویژه های کتابخانه را چشیده اند، معرفی کتاب ویژه همانا و امانت رفتنش همان.

امانت رفتن کتاب های خوب و اعتماد اعضا به کتابخانه یک خبر خوب است و کتابدارها و مسئولان کتابخانه را خوشحال می کند. اما شکایت اعضا از نبود کتابهای طرح و ظاهری که ممکن است در نگاه اول، تصویر ذهنی مخاطب تازه وارد به کتابخانه را مشوه کند، دغدغه بجایی است. خالی شدن قفسه، برای مخاطب بیرونی اصلا ظاهر خوبی ندارد. شاید نشان از تق و لقی کتابخانه باشد یا بی نظمی اش. در نگاه بعضی اصلا کتاب برای تزئین است. کتابهایی که می تواند در قفسه یا دکور، به ترتیب رنگ، قد یا قطر کتاب ردیف شوند.

خیلی وقتها هم تصویر رسانه های ما از کتابخانه به این مسئله دامن زده. کتابخانه مکانی شیک است با قفسه های پر.

باید این تصویر را تغییر داد. زیبایی و معناداری هر کتابخانه، به میزان کتابهایی است که دارد، اما روی قفسه اش نیست. این را دیگر با تمام وجود درک کرده ایم. شور آفرینی کتاب، در خوانده شدنش است و دست به دست گشتن. ان شاءالله روزی برسد قفسه های کتابخانه هایمان همیشه خالی باشد.

taammol-ketabkhane-ziba

 
رقیه فاضل | | چاپ | |
 
ارسال نظر