رقیه فاضل | ۲۶ مهر ۱۳۹۴ | چاپ | |

«یکی بود، یکی نبود»‏های قصه های مادر، بود و نبود زندگی کودک را رقم می زند»
همه پدر و مادرها، دوست دارند بچه‏ های خوش‏ اخلاق، باهوش، با‏ایمان و با‏نشاط داشته‏ باشند. آرزوهای خوبی است. خیلی وقت‏ها برای تربیت فرزندان‏مان، رویا‏های زیادی داریم، اما نمی‏توانیم دست‏ به‏ کار شویم. چون نمی‏دانیم اصلا چه کاری باید برای تحقق این آرزوهای‏مان انجام بدهیم. پس خیلی وقتها تنها بعد از اینکه بچه‏ ها کار بدی کردند، به دنیال اصلاحش می‏گردیم. یعنی همیشه یک قدم از فرزندان‏مان عقب تریم. چه کار کنیم که ابتکار عمل دست ما باشد؟
یکی از ابزارهایی که در اختیار ما هست، کتابهای قصه است. خواندن کتاب قصه برای بچه‏ ها، خیلی از نصیحت‏هایی که قرار است ما برای بچه‏ هایمان داشته باشیم را با یک زبان دیگر به آنها منتقل می‏کند.
اصلا محتوای قصه‏ های خوب وقتی با زبان پر عاطفه و احساسات مادری خوانده می شود، سرنوشت بچه را می‏تواند تغییر دهد. یک قصه خوب وقتی خوب خوانده شود، می‏تواند بسیاری از خصلت های خوب را در بچه‏ ها استوار کند. چه بسیار کودکانی که حمایت از مظلوم و دوست نداشتن ظالمان را از داستان «شنگول و منگول» آغاز کرده‏ اند. زیرکی را از «حسن کچل و سه بزغاله» و «کدوی قلقله زن» یاد گرفته ‏اند و تنبلی را در «سلیمان بابا سلیمان» تقبیح کرده ‏اند.
قصه ‏گویی مادر برای بچه‏ هایش، مایه پرورش قدرت تخیل بچه‏ ها می‏شود. در این عصر «شبکه پویا»، که همه قصه‏ ها، پر تصویر و رنگی جلوی چشم بچه‏ هاست و فرصتی برای قوه خیال کودک نمی‏گذارد، قصه مأمن خوبی برای پرورش قدرت خیال است که وقتی مادر می‏خواند: «در یک جنگل سرسبز، پشت کوه‏های بلند…» کودک بتواند جنگل سرسبز ذهنش را به چشم بیاورد. این تخیل می‏تواند کم کم قدرت خلاقیت کودک را تقویت کند.
همزمان با قصه‏ گویی، می‏شود بچه‏ ها را به فکر وا داشت. همه کارهای شخصیت‏های داستان، جایی است برای تفکر و درس گرفتن. که فلان کارش خوب بود، فلان جا نباید می‏رفت و…
قصه‏ گویی مادر برای کودک، یک بهانه خیلی خوب است برای آرام گرفتن کودک در کنار مادر. برای ارتباط عاطفی و صمیمانه. برای اینکه کودک احساس کند به او اهمیت می‏دهند. حتی برای کودکی که هنوز زبان باز نکرده و متوجه مفهوم کلمات هم نمی‏شود، خواندن قصه، غیر از اینکه یک بهانه ارتباطی خوب است، مهارت‏های کلامی و زبانی کودک را تقویت می‏کند. کودک هر چه کلمات متنوع و بیشتری بشنود، رشد عقلی و زبانی اش سریع تر می‏شود.
قصه‏ گویی از روی کتاب برای بچه‏ ها، یک تمرین عملی کتابخوانی برای بچه ها و خانواده هم هست. بچه‏ ای که از نوزادی برایش کتاب قصه خوانده‏ اند، با کتاب انس می‏گیرد و این انس با کتاب، دستش را در بزرگسالی می‏گیرد. خیلی وقتها تلاش‏ها برای ترویج فرهنگ کتابخوانی جواب درخوری نمی‏گیرد، چون مادران و بچه ها را فراموش کرده‏ ایم.
اصلا قصه‏ خوانی مادر برای کودک، برای خود مادر خوب است. یک تفریح است تا ساعتی از تمام اضطراب‏ها و فشارهای محیط بیرونی زندگی دور باشد و با فرزندش به «جنگل سرسبز پشت کوه های بلند» برود و با او بازی کند. این جنگل دور دست، خیلی بیشتر از یک مهمانی پر زرق و برق می‏چسبد.
مخصوصا وقتی بدانی سالها بعد که فرزندان رشیدت برای بچه هایشان قصه تعریف می‏کنند، یادشان می‏ آورند که این قصه را مادر بزرگ‏تان یا مادرِ مادربزرگ‏تان یا مادربزرگِ مادربزرگ‏تان تعریف می‏کرده. قصه ای که حک شده روی ذهن یک نسل و بزرگ‏شان کرده و تو منشاء همه این بزرگ‏ کردن هایی.
قصه‏ گویی اما غیر از اینکه اراده می‏خواهد، کار بلدی می‏خواهد. خواندن قصه قلق دارد که بتواند بچه ها را جذب کند.
در کلاسهای آموزش قصه‏ گویی، همین کار را می‏خواهیم انجام بدهیم. اراده قصه گفتن از شما، آموزش فن قصه‏ گویی از ما.
***
این متن بروشوری است که برای تبلیغ کلاسهای آموزش قصه گویی ویژه مادران به مادران و اعضای کتابخانه می دهیم.

 
رقیه فاضل | | چاپ | |
 
ارسال نظر